Wearables in 2026: de stand van zaken

Hoeveel mensen hebben er echt een wearable

De wereldwijde markt voor wearabletechnologie was in 2025 92,9 miljard dollar waard en zou tegen 2033 meer dan verdubbelen. Onderzoek koppelt consequent gebruik bovendien aan meetbaar meer dagelijkse beweging, terwijl artsen en coaches een scherper beeld krijgen van de mensen die ze begeleiden.

Wat mensen daadwerkelijk dragen

Smartwatches lopen nog altijd ruim voorop, maar bloeddruk- en glucosemeters laten zien dat de categorie allang breder is dan fitnesstrackers.

Bron

Verandert een wearable je gezondheid echt

Het onderzoek is genuanceerder dan de marketing doet vermoeden, al is het patroon duidelijk. Een systematische review van systematische reviews (die bestaat echt) over tientallen studies vond dat activitytrackers het aantal stappen na vier tot zes maanden met gemiddeld 1.127 per dag verhoogden, met kleinere maar blijvende effecten tot vier jaar later. Een aparte review van de University of South Australia, op basis van bijna 400 studies en 164.000 deelnemers, kwam uit op maximaal 40 extra wandelminuten per dag en gemiddeld 1 kg gewichtsverlies over vijf maanden.

Bij slaaptracking zie je hetzelfde beeld: een echt maar bescheiden effect. Een onderzoek onder wearablegebruikers dat zeven jaar liep, laat zien dat mensen grotere vooruitgang melden bij lichamelijke activiteit dan bij slaap of voeding. Data uit gezondheids- en fitnessapps delen op sociale media is ook gewoner geworden dan tien jaar geleden. Voor sommigen werkt dat openlijk delen als een extra stok achter de deur die gezonde gewoontes helpt volhouden.

Wearables duiken ook op in de zorg en in coaching

De verschuiving speelt niet alleen thuis. In een onderzoek uit 2026 onder 2.222 artsen wereldwijd zei 97% dat ze wearabledata van patiënten bekijken in een of andere vorm, en het vertrouwen in de klinische waarde ervan is hoog. Wat diepere integratie tegenhoudt, is geen gebrek aan interesse bij artsen. In geen enkel onderzocht land lag de integratiegraad boven 6%, vooral door vergoedingsregels en haperende werkprocessen, niet door twijfel over de datakwaliteit.

Aan de patiëntkant vond een studie uit 2025 dat 78,4% van de wearablegebruikers bereid was wearabledata te delen met een zorgverlener. Toch gaapt er een kloof: slechts 26,5% had dat het jaar ervoor ook echt gedaan.

De echte uitdaging is niet langer het verzamelen van data

Naarmate wearables gemeengoed worden, verschuift de uitdaging van data verzamelen naar wijs worden uit informatie die verspreid staat over verschillende apparaten en platforms. De een houdt zijn dagelijkse activiteit bij met een Apple Watch, zijn slaap met een Oura Ring en draagt een Garmin tijdens het trainen. Een andere klant gebruikt MyFitnessPal voor maaltijden en Strava voor het hardlopen. Een coach met een volle selectie springt zo tussen meerdere dashboards om te snappen wat er in de groep speelt. In klinieken gebeurt hetzelfde, want data van patiënten zijn pas nuttig als ze in de bestaande werkwijze passen.

Dat probleem los je niet op met de wearable zelf. Het apparaat verzamelt de data. Een platform voor gezondheidsanalyse brengt data uit meerdere bronnen samen op één plek, zodat medewerkers veranderingen sneller zien, trends kunnen volgen en niet elke app apart hoeven te openen. Platforms als Sonar Atlas pakken het zo aan en koppelen app- en wearabledata op één plek. De waarde zit niet in méér cijfers op een scherm. Die zit in data die makkelijker te duiden zijn op het moment dat er een beslissing valt.